Gemeenteraad bewust niet geïnformeerd: voltallig college wist -sinds April- van aanstaande vertrek DSM

Nadat de burgemeester in April terug kwam van zijn herstel werd deze geïnformeerd over het vertrek van DSM uit onze stad. Hij informeerde het college, sprak met de Gouverneur en de Minister maar liet de gemeenteraad bewust links liggen. Maanden later vernam de raad er -via de media- over. Zowel Maastricht als Provincie namen voordien reeds besluiten. Ieder aangaande een kennelijke totale investering van 35 Miljoen waarbij beiden ieder met (maximaal) 1,75 miljoen ondersteunen.

Hoe kan je als raad controleren -en passend optreden- als informatie ontbreekt?! Wat weet het college nog meer dat zij -bewust- niet met de gemeenteraad -maar wel met anderen- deelt en bespreekt?

Begin vorige week nog werd over ‘strubbelingen’ tussen raad en college gesproken en zaten fractievoorzitters en college enkele uren bijeen. Ondanks men een en ander trachtte glad te strijken gaat het beleid van ‘zet hen op een zij/dwaalspoor’ als vanouds door en houdt men het hoogste orgaan binnen de gemeenteraad bewust van de domme. Kennelijk eerder regel dan uitzondering in Heerlen.

Toen Hart-Leers gisteravond tijdens de raadsvergadering de burgemeester wilde interrumperen om nadere vragen te stellen stond de waarnemend voorzitter dat niet doet. Hij had dat zo besloten waarbij wij ons meermaals publiekelijk afvroegen aan welke regels een dergelijk ‘besluit’ voldoet. ‘Lastige vragen die niet in het te schetsen plaatje vielen’ waren kennelijk pertinent niet toegestaan. Het moest enkel verlopen zoals coalitie en college dan kennelijk wensten.

Toen tevens bleek dat de burgemeester geïnformeerd was over een geheime (raads?)vergadering in Maastricht en daar contact met de burgemeester van Maastricht over opnam -waarbij deze weten wilde hoe hij aan die vertrouwelijke informatie kwam- deed hij er pardoes het zwijgen toe en gaf geen antwoord aan zijn collega. 

Vooral boos wijzen naar Maastricht, DSM en de provincie lijkt de keuze van het stadsbestuur. Geen hand in eigen boezem over, bijvoorbeeld, waarom (de maar liefst 120 jaren lange!) onderlinge contacten met DSM van een kennelijk dermate slecht niveau zijn dat anderen eerder over het vertrek uit Heerlen wisten dan Heerlen zelf. Om vervolgens ook de relatie met Provincie en Maastricht te attaqueren.

Hart-Leers: ‘Merendeels Heerlense raads- en collegeleden -en enige anderen- stonden gisterennamiddag voor de deur van DSM. Naar verluidt amper een 50-tal personen. Hart-Leers koos er voor om eerst te informeren en vragen beantwoord te zien voor mogelijk tot iets dergelijks over te gaan. Eerst het een dan -mogelijk- het ander. Weten waarover je het hebt alvorens de straat op te gaan. Kennelijk waren wij zeker niet de enigen die zo dachten. 50 man voor de deur merendeels gemeenteraad, burgemeester en wethouders, en enige oud mijnwerkers ondersteund door een hand vol partijleden zal nauwelijks tot geen indruk gemaakt hebben. Vervolgens een lange reeks verwijten uiten lijkt alles behalve te zullen bewerkstelligen dat DSM op enigerlei wijze voor Heerlen behouden blijft noch compenserende investeringen doet.’

De gemeenteraad werd bewust -maanden lang- niet geïnformeerd. Nadere vragen stellen werd onmogelijk gemaakt. Het enige dat dan nog rest is je boeltje pakken en -als zichtbaar protest- ‘de grote show’ verlaten.

Met telkenmale geheimhouding en het bewust op een zijspoor parkeren van de raad is Heerlen niet gebaat. DSM vertrekt terwijl burgemeester en wethouders dit al maanden lang wisten en zij daarbij de kans om tijdig actie te kunnen nemen voor de gemeenteraad blokkeerden via het onthouden van deze belangrijke informatie. 

Welkom in Heerlen, de geheimste stad van het land waar de gemeenteraad vooral z’n mond moet houden en enkel ja dient te knikken en -liefst niet/onvolledig geïnformeerd wordt- om -bewust uitgerangeerd vanaf een zijspoor- puffend toe te kijken…