Omdat het huidige stadsarchief gebouwelijk veroudert is, sinds 2009 niet meer voldoet en bovendien over te weinig ruimte beschikt heeft Heerlen haar oog op de Christus Koningkerk laten vallen. Een sinds 2004 in onbruik geraakt gemeentelijk monument waarvoor Heerlen naarstig naar invulling zoekt. Stadsarchief en gemeentelijk monument werden aan elkaar gekoppeld en zie daar. Ondanks de intentie tot is er nog zeer veel onduidelijk, wordt nog heel veel onderzocht, besproken en bekeken.

Het blijkt overigens de enige invulling die Heerlen voor deze voormalige kerk voor ogen heeft. Een alternatief ontbreekt bleek gisteravond. Met dermate veel onduidelijkheden en geen alternatieven voorhanden toch overgaan tot aankoop lijkt ons op dit moment geen goede zaak.

Heerlen wil het voormalige kerkgebouw voor 250.000 euro van het bisdom kopen om het vervolgens voor ruim 5,6 miljoen om te toveren tot stadsarchief. Is dat wel een juiste invulling voor het gebouw en bestaat er geen betere (bestaande) locatie voor het stadsarchief? Publiek toegankelijke archieven liggen overigens veelal op een centrale, goed toegankelijke, plek.

Daarbij vragen wij ons af of je bij een dergelijk archief geen tentoonstelling zou moeten inrichten om ook op die manier opgeslagen stukken deels zichtbaar te maken en het archief daarmee meer bekendheid te geven…

[spiderpowa-pdf src=”https://hart-leers.nl/wp-content/uploads/RIB_aankoop_herbestemming_CKK_20141208_3.docx.pdf”]RIB_aankoop_herbestemming_CKK_20141208_3.docx

Met het zonder enige (voor)bespreking vernietigen van 270 meter archiefstukken van 8 bekende Limburgse architecten zet het voormalige Heerlense stadsarchief zich negatief in de kijker.

Hoe kon zoiets gebeuren?

Onlangs opende de overzichtstentoonstelling van de uit Heerlen afkomstige architect Wiel Arets in het Schunck* Glaspaleis, Heerlen draagt ook architect Frits Peutz op handen.

Middenin de zelf uitgeroepen, miljoenen Euro’s verslindende, ‘culturele lente’, die de stad volgens insiders, momenteel beleeft pleegt ‘Heerlen’ een culturele wandaad klinkt het.

Hoe kon zoiets gebeuren?

De Limburgse kranten en de provinciale radio L1 brachten vandaag berichten over deze archiefvernietiging naar buiten. Hart-Leers wil van de verantwoordelijk wethouder weten of Rijckheyt ook andere archiefstukken vernietigde.

Zo ja, welke? Ook de basis waarop (en de wijze van overleg hierover) waarop men tot het vernietigen van archiefstukken overgaat moet snel duidelijk worden.

Een archief is er immers om iets te bewaren en er vervolgens op een later tijdstip uit te putten en niet om, wellicht in tijden van plaats- (en/of geld?)gebrek, kennelijk willekeurig en zonder enig overleg ‘op te schonen’.