Hart-Leers informeerde daags nadien, tijdens de maandelijkse raadscommissievergadering, naar de stand van zaken. De wethouder liet daarbij weten minder geluid toe te staan, meer regelmatige verplaatsingen te willen en daarvoor een vergunning voor een halfjaar te hebben afgegeven. Iets waar na men verder kijkt.

Al jaren heeft Hart-Leers ook prima contact met de lokale orgelman. De uit een lokale ‘draaiorgelfamilie’ afkomstige stadsgenoot heeft zijn hart verpand aan muziek en met name aan zijn orgels. Met 3 draaiorgels, 2 grote en een kleinere, is hij in de regio actief en probeert zijn levensonderhoud bijeen te sprokkelen.

Daar waar de een het draaiorgel liever ziet gaan dan komen zijn er ook fans en liefhebbers. Hoe doe je het voor eenieder goed als men tot handtekeningen verzamelen -om orgeloverlast aan banden te leggen- over gegaan is?

Hart-Leers informeerde naar de precieze stand van zaken en denkt dat een werkbare oplossing voor allen wellicht in een ietwat kleiner orgel, met zodoende ook wat minder hard geluid, gevonden kan worden. Alhoewel de orgelman over een kleiner orgel beschikt blijkt deze, vooralsnog, ietwat moeilijk verplaatsbaar.

Men ziet regelmatig ‘kleine draaiorgels’ in diverse steden zoals ook in het naburige Valkenburg en Aken. Wellicht biedt een dergelijk kleiner draaiorgel een mogelijke oplossing voor de hele kwestie: stukken gemakkelijker verplaatsbaar en tevens met ‘ietwat minder volume’.

Hoog tijd om het er eens snel goed over te hebben.

Nederland kent een draaiorgeltraditie, ook Heerlen kent het draaiorgel al vele tientallen jaren. Dat met minder publiek in de stad het kleine gedeelte stukje Heerlen binnenstad waar velen  hun boterham proberen te verdienen steeds meer afneemt moge duidelijk zijn. Dat ook de orgelman op dit stukje ‘drukke binnenstad’ (van het Corio tot de vroegere V&D) wil staan is begrijpelijk. Een lege centenbak betekend immers ook voor hem ‘einde oefening’…