De wethouder zweeg echter en Hart-Leers startte een Wet Open Overheid procedure. 

Vandaag ontvingen wij antwoord op onze vragen. Direct werd ook de hele gemeenteraad via een raadsinformatiebrief (met bijlagen) geinformeerd.

Waarom zeer lange tijd -vele maanden lang- zo moeilijk doen en bewust geen open kaart spelen? Waarom dit gigantische plan laten bedenken en in de steigers (laten) zetten terwijl de stad van het ene naar het andere megaproject holt? Heerlen financieel de nodige uitdagingen heeft en ook maatschappelijk -nog steeds- flink aan de bak moet.

Bekijk bijgaande link en concludeer hoe bestuurlijk Heerlen de stad -en diens inwoners- kennelijk beziet en welke ‘spelletjes’ men speelt… Monopolie Heerlen XXL.

Openbaarmaking documenten Noordzijde Maankwartier (ingewilligd Woo-verzoek) Heerlen – iBabs Publieksportaal

Het omvangrijke Maanhotel staat, nog steeds, leeg (en te koop) terwijl de Ayfagrill maar niet verkocht werd en onlangs aan de sloophamer ten prooi viel. Smullers ging niet meer open en is daardoor al hele lange tijd ‘tijdelijk gesloten’ terwijl de Griek op het Maanplein al na enkele dagen permanent gesloten bleef. Het nog niet eens zo gek lang geleden geopende Sashimi2go shushi restaurant staat ondertussen ook te koop terwijl het Maankantoor gerechtelijk teruggeleverd moet worden vanwege miljoenen staatssteun en de toekomst ook daarvan uiterst ongewis is.

Ondertussen staan er, nog steeds, duizenden vierkantenmeters (zowel kantoor- als winkelruimte) te huur in het megaproject.

Bracht het megaproject van meer dan 200 miljoen daadwerkelijk wat men er allemaal over beloofde of bleek het een peperduur luchtkasteel?! 

Alhoewel sinds medio Augustus 2019 alle werkzaamheden merendeels afgerond zijn bleef de leegstand en het gemis aan levendigheid alom aanwezig. De ooit als XXL Jumbo gepresenteerde supermarkt verkleint nu terwijl deze nooit de gepresenteerde gigantische omvang had en al duizenden lege vierkante meters achter een voorzetwand wegwerkte. 

Zowel (mede) financiers gemeente Heerlen als sociale woningcorporatie Weller trokken er zelf naartoe omdat andere geïnteresseerden uitbleven. VVV Heerlen kreeg tonnen subsidie om er vanuit hartje centrum naar toe te verhuizen.

De aaahs oeehs en ooohs zijn verdwenen Ondertussen is bewaarheid waarvoor jarenlang gewaarschuwd werd: een peperduur, levenloos megaproject dat veel te weinig dynamiek kent en een unheimliche sfeer die alles behalve datgene lokt wat men er beoogde… 

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Toch?   

https://www.eigenhorecamakelaar.nl/aanbod/ter-overname-sashimi2go-in-heerlen/?city=heerlen

Zowel eigenaar van het voormalig CBS gebouw als de gemeente Heerlen wijzen kennelijk beiden naar de landelijke overheid nu de staatssteunzaak voormalig CBS gebouw Heerlen binnenkort onder de rechter komt. Vreemd. 

Was het niet, bijvoorbeeld, zo dat ook de eigenaren van het voormalige Heerlense Philipsterrein miljoenen (!) wilden betalen voor het voormalige CBS complex Heerlen maar dat wethouder(s) dit -willens en wetens- wegwuifden? Een brief hierover was lange tijd ‘kwijt’ totdat deze -na interventie onzerzijds- plots opdook. 

Was het niet juist ambtelijk Heerlen die met de koper aan kwam zetten? Een persoon met vele vraagtekens omhult die plotsklaps allerlei plannen had die nagenoeg naadloos leken te passen in het plaatje dat Heerlen voor ogen had? Kwam de eigenaar van die plannen, waaraan Heerlen voor het opstellen er van (de businesscase) 50.000 euro meebetaalde terwijl de plannenmaker die investering (qua geldelijke inbreng) in eigen tijd er tegen over stelde? Kwam (de toen nog) beoogd koper, persoonlijk aangedragen door een hoge ambtenaar, niet nauwelijks uit een faillissement en was het niet gemeentelijk Heerlen die -willens en wetens- koste wat het kost doorzette? Allemaal ondanks vele concrete waarschuwingen waarbij de seinen op rood stonden en de alarmbellen oorverdovend rinkelden.

Ging het er feitelijk niet ‘gewoon’ om dat Heerlen de vele duizenden lege meters kantoorruimte van/in het voormalige CBS gebouw -zo snel mogelijk- van de markt moest hebben omdat anders de bouw van het Maankwartier niet starten kon? Liep er toen niet nagenoeg gelijktijdig een rechtszaak aangaande het feit dat er in de stad Heerlen veel te veel lege vierkante meters kantoorruimte waren en na/met de bouw van het Maankwartier dit alleen nog maar zou toenemen? Dat terwijl op steenworp afstand van het toen nog te bouwen Maankwartier dan maar liefst zo’n 40.000 m2 (!) lege meters beschikbare kantoorruimte in het (voormalige) rijksgebouw beschikbaar zouden komen?

Met grootschalige stadslandbouw, vissen kweken, een ronddeel met kippen en noem maar op/ga zo maar door werd een ‘smakhaft’ verhaal gepresenteerd terwijl er (nauwe) banden waren/bleken tussen Heerlense ambtenarij en de door hen ten tonele opgevoerde -zeer geïnteresseerde- ‘koper’. Een ‘koper’ zonder spek op diens ribben met nauwelijks een faillissement achter de rug. 

Is het niet zo dat het gebouw amper een jaar later voor ruim 4 miljoen in de boeken van de nieuwe eigenaar stond en huurder belastingdienst er een veelvoud van de koopprijs aan jaarlijkse huur betaald(e)?

Is het niet juist zo dat het dagelijks bestuur van Heerlen zowel de lokale politiek als de landelijke overheid -bewust- om de tuin leidde en zo zaken voor elkaar kreeg die allerminst normaal zijn?!

Koper ‘Walas’ bleek het ene na het andere opzienbarende te doen of gedaan te hebben. Opzienbarend in de trant van moet je met een dergelijke partij überhaupt in zee (willen) gaan? 

Diens andere (vastgoed)projecten waarvan/voor voormalig CBS Heerlen de financiële basis leek (b)lijken ook allerminst florissant te (ver)lopen. Zo ontstond in Enschede nogal wat ophef terwijl men in Dortmund, op Phoenix West, een zoveelste megaproject startte. Hoe dat laatste verging is overigens een vraag waard.

De eiser in de huidige rechtszaak stelt dat het om staatssteun en onrechtmatig overheidshandelen gaat. Deze zou zomaar eens (groot) gelijk kunnen hebben/krijgen. Het valt immers allerminst uit te sluiten en… de voortekenen spreken boekdelen. 

Eenieder die de vele publicaties, van meet af aan gedurende de afgelopen jaren, in diverse media op een rij zet en daarbij ook de vele stukken bekijkt die Heerlen er over produceerde, van raadsvragen tot raads/collegevoorstellen en onderzoeken, komt -zelfs redelijk makkelijk- tot de conclusie ‘Wat is hier allemaal gebeurt?!’

Een van de vele dieptepunten in dit langslepende dossier was het feit dat bestuurlijk Heerlen Hart-Leers -via een aangifte- voor de rechter sleepte omdat wij nadrukkelijk wezen op de onnoemelijk hoge inkomstenstroom aan huurpenningen ten opzichte van de -geheel door Heerlen gefinancierde- zeer lage (ver)koopprijs. Een uiterst ongezonde verhouding waarmee de door de stad aangedragen koper ‘de kip met de gouden eieren’ in de schoot geworpen kreeg en notabene Hart-Leers jarenlang als ‘fout en onbetrouwbaar’ afgeschilderd werd terwijl tweemaal -vrijspraak- volgde.

Was het niet de provincie Limburg die er een zonnepark aanlegde -en financierde-? Bleef het in en aangaande het voormalige CBS gebouw niet enkel om veel (loze) beloften gaan die amper in praktijk werden omgezet? 

Loop eens een rondje rondom het voormalige CBS gebouw en zie er een kantoorcomplex dan nauwelijks verschilt van de dag dat het in mei 2012, via een a-b-c verkoop, van eigenaar veranderde.

Het gebouw blijkt nu -met 30.000 m2 leegstaande kantoorruimte- (dit blijkt uit gemeentelijke stukken) de grootste leegstaande kantorenlocatie in onze stad en daarmee ‘zomaar’ zo’n 30% van de kantorenleegstand in Heerlen te behelzen. Ondertussen kwijnt het groene monumentale (administratie)gebouw van het complex zichtbaar weg en sieren slierten roest de gevel. ‘Onderhoud? Nooit van gehoord!’ Lijkt het adagium.

Wat werd van de vele beloften daadwerkelijk waargemaakt? Of blijkt het simpelweg een -via gemeentelijke bemiddeling en inzet- zeer goedkoop verkregen gebouw waaraan jarenlang flink geld verdient kon worden?!

Het Nederlands Mijnmuseum wilde er graag uitbreiden. Dat kwam er echter niet van de grond. Het lukte niet om er samen met de pandeigenaar uit te komen. Betaalt het Mijnmuseum er nu niet nagenoeg het zelfde aan jaarlijkse huur als waar de voormalige mijnschacht nog geen tien jaar geleden voor getaxeerd werd?! Gekker dan de waarheid kan het in dit dossier niet.

Deze kwestie had al lang en breed tot op de bodem moeten worden uitgezocht. Dat dit zomaar jarenlang heeft kunnen voortwoekeren is ronduit verbazingwekkend en feitelijk ontluisterend. Vele miljoenen zijn aan de belastingbetaler voorbij gegaan. Zondermeer miljoenen die het gebouw bij normale verkoop zeker en vast wel had opgebracht. Bovendien zou er dan een partij gevonden zijn die wel in praktijk bracht wat men vertelde te doen. Dat zonder een immens gebouw, kennelijk enkel, als financiële basis voor het verkrijgen van nog meer vastgoed en als -kip met de gouden eieren- te gebruiken.

Heerlen had in samenwerking met de Rijksgebouwendienst het niet monumentale deel (de betonkolos) beter kunnen (laten) slopen. Hupsakee zo’n 30.000 lege vierkantemeters kantoorruimte uit de markt en daarmee ruimte creëren rondom het monumentale administratiegebouw en de oude mijnschacht. Volop ruimte voor een Mijnmuseum mooi gelegen in het groen. Met talrijke parkeerplekken, boven- en ondergronds, die men natuurlijk gewoon had moeten handhaven. Zo los je samen problemen op. Zo pak je ze samen aan in plaats van problemen te creëren die vervolgens jarenlang voortwoekeren….

Ondernemersfonds Heerlen ontvangt via de gemeente Heerlen inmiddels jaarlijks nagenoeg 1.000.000 Euro uit belastingeninkomsten geheven bij ondernemers. Natuurlijk zijn wij erg benieuwd naar hoe deze (belasting)gelden besteed worden en informeerden er naar. 

Wat, bijvoorbeeld, de kosten van (door hen) ingehuurde medewerkers is bleek, tijdens een presentatie in de raadscommissie, (toen) niet gemakkelijk te beantwoorden. ‘Men’ dook er in en kwam tot de conclusie dat dit, op jaarbasis, om inhuur van drie parttime gebiedsmanagers gaat. Die inhuur komt volgens bijgaand stuk (nagenoeg) neer op 1 fulltime job. Kosten? 125.000 euro exclusief Btw. Inclusief Btw. aldus 151.250 Euro. Ruim 15% van de jaarlijkse belastingopbrengst aldus.

Over hoe ‘het miljoen’ dat dit jaar beschikbaar is besteed wordt valt nauwelijks iets concreets te zeggen. Kijkende naar het stuk is de uitgavenomschrijving zeer algemeen en allerminst concreet. Het Ondernemersfonds Heerlen doet er, wat ons betreft, goed aan om (zeer) duidelijk en (uiterst) transparant te zijn. Aan welke projecten gingen de centen op en … wat leverde dit op?

Nog steeds kijken sommigen naar een ‘City Outlet’. Daarbij luidt de vraag of zoiets haalbaar is Zeker met een grote, ietwat kwakkelende, Outlet in het nabije Maasmechelen en een nog grotere in Roermond. Ook moet je de vraag stellen welke gevolgen huidige Heerlense winkels zullen ondervinden mocht er daadwerkelijk een City Outlet komen. Zij dicht en outletzaken open of…? 

Interessant gespreksonderwerp. Dat zeer waarschijnlijk daarbij blijft. Ruimte is er volop en dat nagenoeg overal. Daar waar je zo her en der reeds Outlet winkels ziet lijkt ook aan iets dergelijks een grens.

Uit actiepunt 170 blijkt dat men het/ons idee Heerlendag kennelijk niet (goed) begrepen heeft. Het ging er immers niet om iets nieuws te organiseren maar om onder die noemer met een wekelijkse Heerlendag de stad extra in het zonnetje te zetten. Op marktdag dinsdag zou je, bijvoorbeeld, in de vakantiemaanden een wekelijkse Heerlendag kunnen houden. Er is dan immers al een prima basis voor een wekelijkse dag die extra gezellig is en daarmee nadrukkelijk op de kaart staat. Vele steden doen dit al. De resultaten aldaar spreken voor zich. Waarom Heerlen dus (nog) niet?

Cluster wat er is en zet het -samen- wekelijks in de spotlights. Klinkt simpel, allerminst moeilijk. Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan. Toch? 

Het ging er niet om iets extra’s te organiseren maar juist om dat wat er is onder een noemer samen te brengen en Heerlen daarmee (extra) te promoten. Overigens zijn wij, diegene die het voorstel deden, door de partijen die er nadien over spraken nimmer gevraagd naar het hoe of wat of er zelfs ook maar enigszins bij betrokken. Jammer…

De zoveelste ‘feestelijke opening’ zal er, net zoals vorig jaar Augustus, ook dit jaar (in deze maand) -zeer waarschijnlijk- niet van komen. 

Problemen na -en gestapeld op- problemen. ‘Een trekker van jewelste’ blijkt het enkel op papier (en wellicht in gedachte). Roemloze verpietering is praktijk. Her en der vallen, met regelmaat, grote stenen platen van de muur. Dan toont zich het ware gezicht van dit megalomaan project: gestapelde betonblokken met wat plakpunten cement…

Van de beloofde levendigheid valt weinig te bespeuren in en rondom het megaproject. Nu niet, tijdens de grote gezondheidscrisis, net zoals er voor toen de huidige ellende er nog niet was. Ondertussen is het Maankwartier een probleemdossier terwijl hartje stad -nog steeds- onder zware leegstand gebukt gaat terwijl deze, ondanks flinke sloop, zelf qua vierkante meters leegstand nog toenam ook.

Politie, toezichthouders en (extra ingehuurde) buurtcoaches rijden af en aan terwijl camera’s er overuren maken. 

Hart-Leers: ‘Een omvangrijk probleem waarvoor wij ruimschoots waarschuwden en het huidige scenario als zwartste omschreven. Het -naar de- Maankwartier kostte behalve bakken vol (gemeenschaps)geld ook vele andere zaken. Had die moeite en dat vele geld in de bestaande stad gestopt. Had bestaande verbeterpunten aangepakt. Was begonnen bij de basis en had daarmee zaken op orde gebracht alvorens mogelijk ooit een dergelijke Fata Morgana -als nachtmerrie- het levenslicht te laten zien…’

De ‘onneembare vesting’ staat er en toornt potsierlijk boven Heerlen uit. Menigeen kost het volop moeite deze te bestijgen. Geen vele tienduizenden bezoekers -zoals jarenlang breeduit uitgevent en verkondigt- maar enkele duizenden (veelal bus- en treinreizigers) per dag 

De Hoppenhof staat er, van meet af aan, met duizenden meters (momenteel 3851m2) kantoorruimte te huur. Het Maanhotel kent nog steeds geen koper noch hotelexploitant en de vele gezellige winkeltjes. Tja….

Alsof je een dergelijk megaproject bouwt om er een shoarmazaak en loempiaverkoop te laten ‘landen’.

Voor een zoveelste keer wil men (in Augustus) het mega miljoenenproject openen. Een project waarvoor bewoners het manifest voor een drugsvrij en veilig Maankwartier schreven en menigeen er al weer snel vertrok omdat ‘de sfeer’ hen niet beviel.

Wie gaat er nu wat precies oplossen? Wanneer erkent men dat voordien de binnenstad al behoorlijk ‘kwakkelde’ en de situatie er nu -nog steeds- zeer uitdagend (en wellicht zelfs uitdagender) is en behalve dat er het probleem(Maan)kwartier bovenop gekomen is.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Waarschuwen in Heerlen wordt echter ‘weggelachen’ terwijl de stad vervolgens met de gebakken peren zit. 

De stationsgoochelaar maakte, enorm kostbare, torenhoge beloften die allerminst uitkwamen Wie wijst (ook) hem nu of het feit dat zijn sprookjes nachtmerries opleveren? Wanneer worden de bestuurders wakker en gooien het over een andere boeg in de hoop daarmee te redden wat nog te redden valt?!

Weller liet diens oude kantoor voor leegstand achter omdat ook zij niemand kon vinden voor de kantoorruimte pal tegenover de stationsingang. Heerlen verkaste samen met UWV omdat ook voor die plek geen ander gegadigden gevonden werden. Ondertussen staat de Ayfa grilll op het Maanplein wederom -op marktplaats- te koop omdat er nog steeds geen nieuwe uitbater, laat staan een koper, gevonden is en bieden de makelaars Spauwen & Werrij 4611m2 winkelruimte en 2400m2 horecaruimte in het Maankwartier aan…

Heerlen had er een huurovereenkomst voor 4000m2 (van de 5700m2) gegarandeerd maar vond niemand om te huren. Vervolgens kocht de stad het gebouw G/H -dat eerder voor woningen bestemd was- en verhuisde er diens sociale dienst en het UWV naar toe.

Onnodig gebouwde kantoorruimte terwijl in Heerlen ruim 100.000 m2 kantoorruimte leegstaat.

Momenteel huist gemeentelijk Heerlen (ook) aan de Putgraaf 188-200. Een kantoorgebouw dat men eerder voor zo’n 7 ton bemachtigen kon (wij wezen de gemeente Heerlen daar -meermaals- actief op) kocht Heerlen later voor zo’n 2 miljoen meer. ‘Gewoon’ omdat men niet luistert naar goed bedoelde adviezen en vervolgens, keer op keer weer, ‘de gemeentebeurs’ trekt.

Ook het CBS gebouw staat van meet af aan blijvend ‘in de spotlights’. Onlangs bleek dat de eigenaar er nogal wat openstaande rekeningen moet voldoen en dat om ‘vele tonnen’ gaat. Ondertussen gebeurde er niets van het geen men zo’n 10 jaar geleden allemaal beloofde en blijkt van de zo’n 100.000 m2 leegstaande kantoorruimte in onze stad maar liefst 30%  (!) in het voormalige CBS gebouw te zitten.

Maak van de kantoorruimte G/H in het Maankwartier -zoals oorspronkelijk bedoeld- woningen en neem daarmee zo’n 5700m2 kantoorruimte uit de markt. Laat ook de verkoop van het voormalige CBS gebouw nietig verklaren. Sloop vervolgens de grote betonklossen -waarmee 30.000m2 leegstaande kantoorruimte verdwijnt- waarna enkel de (mijn)monumenten en de parkeergelegenheden overeind blijven. Voorzie er dan een grote, zeer betaalbare parkeervoorziening  -liefst met kosteloos parkeren- waarmee je direct ook een loop creëert door het ‘ietwat stille’ Maankwartier richting binnenstad en… ook daarmee ‘een veelheid vliegen in een klap vangt’.

Heerlen maakt -consequent- keer op keer weer een rommeltje van diens (grote) vastgoedprojecten. Zo bleek onlangs ook dat men maar liefst 1,9 miljoen nodig heeft om de gemeentelijke eigendommen aan de Spoorsingel met de grond gelijk te maken. Gemeentelijke eigendommen waaraan jarenlang geen onderhoud gepleegd werd en mede daardoor zichtbaar verloederden.

Het is de allerhoogste tijd voor verstandig/kundig bestuur met degelijk beleid waarop voortborduurt kan worden zonder -keer op keer weer- enorme debacles te creëren…

‘Wat staat er te gebeuren?’ vroeg Hart-Leers onlangs aan de wethouder. Deze gaf daarop het antwoord dat het reeds jarenlange plan om er studentenwoningen te realiseren onlangs van start gegaan is.

Naaste buren informeren ondertussen bij Hart-Leers naar wat er aan de hand is. Wij informeren hen natuurlijk prompt maar denken dat het beter is als ook gemeente en pandeigenaar/projectontwikkelaar een en ander snel duidelijk maken. Als dat niet via een huis aan huis briefje gebeurt is wellicht een informatiebord ter plekke een prima optie.

Het grote voormalige beddenhuis ontworpen door architect Peutz kent vooral op de hogere verdiepingen nog kamers met originele details. Zo is daar, bijvoorbeeld, nog de duidelijke indeling van vroeger aanwezig.

Hart-Leers: ‘Tijdens een door ons georganiseerde stadswandeling mochten we, geruime tijd geleden, ook een rondje door dit voormalige beddenhuis maken. Het leverde, onder andere, indrukwekkende uitzichten en, veelal onverwachte, sfeervolle plekjes op. Ondanks dat menigeen om sloop vraagt is er goede potentie voor een nieuwe toekomst van het voormalige beddenhuis.’

‘Indoor farming’ het laten groeien van tomaten, paprika’s en noem maar op ‘indoor’. Het kwam er allemaal niet van. Een rondeel: een diervriendelijke kippenboerderij. Klonk interessant maar werd -ook- nooit in praktijk gebracht. Alle hekken rondom het voormalige CBS gebouw weg halen en het terrein actief betrekken bij de publieke ruimte: de hekken staan er tot de dag van vandaag. En ga zo maar door…

Nooit werd het bestemmingsplan ‘Kantoren’ aangepast waarna er -nog steeds- zo’n 40.000 vierkante meter kantoorruimte in het voormalige CBS gebouw is. Opgehangen aan een grote, langdurige huurder -zoals de Belastingdienst- is dit voormalige Rijksgebouw -al vele jaren lang- ‘de kip met de gouden eieren’. De zilvervloot die binnenvaart zullen we maar zeggen.

Rondom de periode dat het voormalige CBS gebouw voor een appel en een ei -via de gemeente Heerlen- van de hand ging liep een rechtszaak tegen de komst van het Maankwartier. Een van de belangrijke punten daarbij was dat er al veel te veel leegstaande kantoorruimte in Heerlen was en vele duizenden extra -spiksplinternieuwe- kantoormeters Heerlen er alles behalve beter op zou maken. Niet doen dus.

Wat gebeurde? Men stelde dat het voormalig CBS gebouw qua kantoorgebruik nagenoeg helemaal van de markt zou gaan. Vele duizenden lege meters kantoorruimte zouden voor indoor farming gebruikt gaan worden. Vertical farming -een Eco Growth Centre- zou in Heerlen het licht gaan zien. De toekomst vanuit Heerlen…

Met een ‘knip en plak’ businessplan waarvoor Heerlen met 50.000 euro de beurs trok -en ‘Walas’ vertelde daar een gelijke waarde qua tijd in te steken- nam deze fatamorgana steeds verder vorm aan. Vooral om er bakken met geld mee/aan te verdienen. Een jarenlange bron van grote inkomsten voor een tot kort daarvoor nog nagenoeg berooid ‘Walas’.

Hart-Leers trok -van meet af aan- veelvuldig aan de bel en trapte keer op keer op de rem -wijzend op de noodrem-. Dat werd kennelijk als veel te lastig ervaren waarna Heerlen probeerde om -via een rechtszaak- het stilzwijgen op te leggen. Eerlijk duurt het langst: zo ook oordeelde de rechter die Hart-Leers niet een maar -na hoger beroep- zelfs twee keer vrijsprak.

Heerlen heeft met ‘Walas’ -bewezen- de verkeerde ‘partner’ binnenboord gehaald. ‘Een gewaarschuwd mens telt voor twee’ gaat in bestuurlijk Heerlen niet op: 

Diegene ambtelijk (hoofd)verantwoordelijk, een voormalig gemeentelijk directeur en nadien zelfs gemeentesecretaris (de allerhoogste ambtelijke ‘baas’ van de gemeente), verdween plots van het toneel. Nagenoeg direct na een hele reeks van publicaties in de media (NRC) over diens activiteiten bij/voor, het als een afsplitsing van Scientology geziene, ‘Avatar’. Voordien al haalde deze ‘Walas’ binnenboort….

Het leest als een waar avontuur. Een overtrokken filmscript bijeen bedacht door schrijvers achter hun bureau. Jammer maar helaas is het allemaal waar en al jaren lang realiteit in onze stad. Het ‘foefje’ dat men met het oude CBS gebouw in Heerlen flikte (b)leek de basis voor allerlei andere activiteiten her en der in Nederland tot in Canada aan toe. 

Was Heerlen de bakermat voor een ware geldmachine gebaseerd op… Gebaseerd op wat eigenlijk? Bedonderen, voorliegen, luchtkastelen, graai grage handjes die miljoenen binnenbrengen voor hele diepe zakken?!

Op 1 december was de ontwerper van het miljoenenproject getuige van een steekpartij. Daarbij gingen zijn gedachten naar de dodelijke steekpartij in de vroegere stationstunnel, iets dat nooit meer gebeuren mocht. Een zoveelste steekpartij rondom station Heerlen (b)lijkt mede aanleiding tot een manifest dat de gemeenteraad vandaag ontving.

In een manifest voor een schoon en drugsvrij Maankwartier benoemt men afval dumpen en groepen hangjongeren waarop toezicht en handhaven ontbreekt. Ook drugsoverlast, dealen en massaal blowen zijn hot items. Daar waar eerder nog (wijk)agenten, straatcoaches, boa’s en motoragenten actief waren lijkt aanpak en toezicht nu beperkt tot een straatcoach. Enkele uren per dag enkel op werkdagen.

Aanwezige bankjes blijken een ‘thuis’ voor (groepen) hangjongeren die er regelmatig met drank en drugs vertoeven en vervolgens afval achterlaten. Omdat er geen openbaar toilet is wordt publiekelijk geplast en… gepoept. Een treur- en klaagzang van jewelste.

Bewoners willen handel en drugsgebruik verbieden en reiken, als voorbeeld, aan om een plantsoen op de nabije Kempkensweg te creëren en daar overlast gevende groepen een plek te geven. Of dat ‘de oplossing’ is valt danig te betwijfelen.

Hart-Leers: ‘Enkele honderden miljoenen heeft het megaproject gekost. Behalve het ontbreken van de noodzaak van een giga project zoals Maankwartier zijn er nu niet enkel volop lege ruimten maar ook klagende bewoners, bezoekers en omwonenden vanwege blijvende overlast. Eenieder die desondanks hosanna roept over dit onnodige megaproject is ziende blind en horende doof. Aloude problemen steken, net als vroeger, ‘gewoon’ weer de kop op. Het ligt niet aan een spiksplinternieuw peperduur gebouw, alhoewel deels wellicht wel, maar veel meer aan de directe omgeving. Die bleef -met al z’n uitdagingen- overgrotendeels zoals ‘ie was…’