Geen 5,7 maar zelfs 6,7 miljoen (en 450.000 euro jaarlijkse gemeentelijke subsidie) kost de uitbreiding van muziekpodium Nieuwe Nor. De nagenoeg 1 miljoen euro kostende Basquiat- tentoonstelling in het Glaspaleis haalde bij lange na niet het aantal bezoekers dat men vooraf voorzag. Veel te optimistisch mikte men op 30.000 bezoekers. Te veel (straat)kunst, ‘hoge cultuur’ en andere ‘Spielerei’ , terwijl Heerlen zelf het onderspit delft.

Filmtheater Royal staat nu bijna 5 jaar leeg, hiervoor zoekt Heerlen al jaren naar invulling. Die kan zij maar niet vinden, dus komt ‘bevriende instantie’ Filmhuis (100.000 euro jaarlijkse gemeentelijke subsidie voor nagenoeg 5000 bezoekers) er zeer waarschijnlijk in en gaat ‘de soap’ aldus voort. Even verderop moet de goede doelen stichting Gered Gereedschap diens plek -zonder enig alternatief- verlaten en staat daarmee sinds kort op straat…

Dermate ‘Cultureel en Urban’ denken is nu veelal ‘leuk’ voor een klein groepje ‘ons kent ons’.

Zo’n 40.000 bezoekers (8000 mensen die ieder gedurende een dikke week 5 voorstellingen bezoeken?) voor Cultura Nova dat met een jaarlijkse begroting van meer dan 1 miljoen haar bezoekers grotendeels uit de regio haalt en de kunstenmakers van (ver) daarbuiten betrekt en boekt.

Zet een dergelijk iets op met alle ‘kennen en kunnen’ uit onze eigen stad en regio. Faciliteer bijvoorbeeld het regionale Jongleercollectief, de lokale -breed georiënteerde- kunstenmakers van de voormalige Houten Sleutel en ga zo maar door.

Zichtbaar vallen er steeds meer gaten in de binnenstad. Zelfs de grootste optimist kan dat niet ontkennen. Als en zodra het peperdure Maankwartier opent is het Maankwartier een zieltogende nieuwbouw, terwijl de oudbouw-binnenstad verder achteruit holt.

Als je wel de lasten maar niet de lusten kent, mondt dat veelal uit in niet veel goeds…

Gemeente Heerlen heeft er opdracht toe gegeven om een plan van aanpak voor de stadsmarketing van Heerlen te maken. Een plan waarin aandacht besteed wordt aan: organisatie van de stadsmarketing, begroting en verdere uitwerking van ‘Urban’. Nadat de stad 3 bureaus benaderde koos Heerlen voor deze, zoals zij het zelf laten weten, experts op het gebied van stadsmarketing.

Hart-Leers: ‘Met een jaarlijks budget van zo’n 400.000 euro zou je dit eigenlijk bij en van Heerlen Mijn Stad verwachten. Weer een nieuwe loot erbij die advies geeft, afrekent en vertrekt laat de wenkbrauwen fronzen… Aan geld is kennelijk nog steeds geen gebrek in onze gemeente en… wat van ver komt lijkt nog steeds beter.’

Net nu Heerlen kiest voor Urban als thema voor de binnenstad en daarbij vrijetijdsconcepten actief wil ondersteunen en vrij baan wil geven geldt dat kennelijk niet voor de Urban Airsoft Arena aan de Schinkelstraat. Waarom niet? ‘Een erg aparte insteek en aanpak’ concludeert Hart-Leers.

De fikse boete was aangetekend verstuurd en lag al geruime tijd geleden op de deurmat. Een behoorlijke poos nadien komt Heerlen, gelukkig, alsnog ‘bij verstand’ en concludeert kennelijk zelf dat deze insteek en aanpak wel erg apart -en niet verantwoord- is. Nu de mogelijkheid er is om iets vernieuwends en aparts in een omvangrijk leegstaand pand -dat voor sloop genomineerd is- te doen wil de stad er niet naar kijken om tot uitvoering te komen maar kiest Heerlen voor opruimen, afvoeren en wederom als omvangrijke leegstand aan z’n lot overlaten.

Hart-Leers: ‘Prima dat Heerlen alsnog bij z’n positieven gekomen is, goed dat dit gebeurt. Nu is het moment aangebroken om weer samen om tafel te gaan en daarbij te bekijken hoe het wel kan en wat daarvoor nodig is. Het merendeel van de Airsoft inrichting is overigens afkomstig uit materialen die in het leegstaande pand aanwezig waren. Vloerdelen, panelen, elektrobuizen en noem maar op. Met minimale middelen en veel inventiviteit heeft de initiatiefnemer er heel veel tijd in gestoken en met een groep gemotiveerde medestanders zijn best gedaan om er iets moois van te maken. Waarom deze ‘inrichting’ verplicht moeten afvoeren terwijl deze voordien al aanwezig was? Waarom nu niet samen de schouders eronder, iets unieks creëren in plaats van leegstand achterlaten?’

Het lijkt ons niet meer dan normaal dat politiek Heerlen deze kwestie wederom oppakt en nader duidt. Een vernieuwende, grootschalige invulling van omvangrijke leegstand is juist iets dat onze (binnen)stad goed gebruiken kan. Een stadsgenoot die zijn droom werkelijkheid wil maken verdient ondersteuning en respect en -niet keer op de keer weer- de deksel op z’n neus.

Nu de fikse boete van de baan is lijkt de kou uit de lucht en biedt dit alle kansen om dit initiatief nader te bekijken, positief te benaderen, en daarbij in kaart te brengen hoe de Urban Airsoft Arena werkelijkheid wordt. Hup Heerlen, grijp die kans!

Heerlen wil gaan voor een stad waar nieuwe initiatieven een kans krijgen en omarmt worden. Niks mis mee natuurlijk. Welke stad of dorp wil dat niet. Hoe wordt zoiets vervolgens daadwerkelijk in praktijk gebracht?

Met de doelinstelling meer bezoekers naar hartje stad halen en de beeldvorming over de stad verbeteren heeft het voorstel het bij het goede eind. Of dat enig en alleen aan de kapstok ‘Urban’ opgehangen moet worden valt danig te betwijfelen.

Men wil alleen ‘passend ondernemerschap stimuleren’. Daarbij luidt de vraag of ander ondernemerschap hierdoor buiten de boot valt en Heerlen daarmee kansen laat schieten. Burgemeester en wethouders willen, na vaststelling van een Urban profiel, altijd vanuit dat kader werken. Een strak harnas dat in praktijk vast en zeker problemen oplevert.

Bovendien willen B&W een imagomanager aanstellen. Een manager die minimaal 2 dagen per week (a 150 euro per uur) actief moet zijn. Met 1200 euro per dag een vorstelijk betaalde baan. Dat terwijl diverse betrokken partijen in de stad nog niet eens gehoord zijn en daarbij gevraagd werden naar hun visie op de stad en hoe dit in praktijk te brengen. Praktijkmensen, die wellicht tegen vele malen lagere kosten, prima werkbare zaken op tafel leggen en in praktijk brengen.

Het stadsbestuur pleit, bij monde van de vakwethouder, vurig voor een imagomanager die stuurt op de juiste vermarkting en verdere inrichting van een proces en stelt als doel voor het centrum: het veranderen van de beeldvorming over het woon- werk- en leefklimaat door het profileren en vermarkten van eigen identiteit.

Pas na besluitvorming wil het stadsbestuur vertegenwoordigers uit bedrijfsleven, het onderwijsveld, de culturele sector en creatieve industrie erbij betrekken. Daarmee moet je natuurlijk vooraf al beginnen concludeert Hart-Leers.

Hart-Leers: ‘De toekomst van hartje Heerlen aan Urban ophangen lijkt ons veel te eenzijdig en te krampachtig. De stad heeft veel meer te bieden dan Urban. Dat het een deel van het geheel uitmaakt is prima. Urban echter torenhoog erboven hangen en daarmee andere belangrijke zaken verdrukken is alles behalve een goed vooruitzicht voor een stad die zich kenmerkt door vele zaken die trots, steun en het uitdragen ervan meer dan waard zijn’  

[spiderpowa-pdf src=”https://hart-leers.nl/wp-content/uploads/Urban1.pdf”]Urban1 [spiderpowa-pdf src=”https://hart-leers.nl/wp-content/uploads/Urban2.pdf”]Urban2