Jaren geleden stortte de fontein voor het Maankwartier in. Het gebruikte materiaal bleek niet geschikt voor gebruik als fontein. Sindsdien borrelden er stralen water.
Alweer enige tijd geleden werd, nota bene bij dezelfde leverancier als van de vorige, een nieuwe fontein besteld. Ook deze moest uit Schotland komen maar arriveerde tot voor kort (nog) niet.
Wel betaald echter (nog) niet ontvangen. Daarbij was het kennelijk moeilijk om contact te leggen met de fabrikant.
Nu staat achter een ‘bloemig hek’ een nieuwe fontein. Precies dezelfde als de vorige. Laten we hopen dat deze wel bestand is voor gebruik en niet het zelfde lot te wachten staat als diens voorganger.
Waarom een fontein van ver halen als deze gemakkelijk ook in de directe omgeving te verkrijgen is? Ook luidt de vraag: was er geen garantie op de vorige fontein?
Hart-Leers houdt diens ogen (en oren) altijd goed open en probeert steevast op te lossen -en aan te pakken- wat nodig is en daarbij liefst zo weinig mogelijk kosten te maken.
Waarom de fontein die bij het arbeidsbureau aan de Putgraaf stond niet in de grote waterbak voor het station geplaatst? Hergebruik, indien mogelijk, wat er is en bespaar daarmee niet alleen behoorlijk wat kosten maar houd zo ook Heerlense publieke kunst in ere. Zie op de foto het mogelijke resultaat.