Voor vele miljoenen kocht Heerlen, gedurende een hele reeks jaren, panden in de driehoek Spoorsingel – Kempkensweg – Willemstraat. Diverse panden werden nadien -tot (ver) onder de aankoopprijs- ‘van de hand gedaan’ terwijl diverse overige gesloopt werden en ook dat handen vol geld kostte. Voor de rij (gemeentelijke) panden aan de Spoorsingel zoekt Heerlen nu en financiën om de boekwaarde af te kunnen boeken en geld om sloop te kunnen bekostigen. 1,9 miljoen euro in totaal.

‘Herinnert u zich deze nog’? Rond het spiksplinternieuwe station zou alles tot bloei komen en projectontwikkelaars elkaar ‘de tent uit vechten’ om er iets te mogen realiseren luidde ‘de belofte’. Toen puntje bij paaltje kwam gebeurde nagenoeg niets behalve voor de gemeente Heerlen die voor een zoveelste maal -fors- de beurs moest trekken. 

Wat blijft is zwaar verloederd gemeentelijk eigendom waarvoor -vooralsnog- ‘financiering tot sloop en afwaardering’ ontbreekt.

Hart-Leers: ’Als een kip zonder kop besturen leidt hiertoe. Het kost handen vol geld en levert een en al ellende op. Daar waar de stad Heerlen al van 80 miljoen langlopende schulden in 2010 naar zo’n 280 (!) miljoen langlopende schulden in 2019 ging drukken ook allerlei andere lasten zwaar op Heerlen. Normaliter leer je van fouten. Hier stapelt men echter fout op fout. Kennelijk zonder er van te leren. ‘Stadsbestuurders’ betalen hiervan niet de rekening. Heerlenaren -en alle overige inwoners van het land- via diens belastingen echter wel…’

Hart-Leers: ‘De gemeenteraad moet voor het goed kunnen uitvoeren van haar taak over juiste informatie beschikken. Dergelijk gegoochel met bedragen kan echt niet en verdient snel tekst en uitleg. Politiek Heerlen dat zelf moet nagaan of de informatie die het college verstrekt correct is valt niet goed te praten. De gemeenteraad moet immers altijd blind kunnen koersen op informatie die burgemeester en wethouders beschikbaar stelt.’

[spiderpowa-pdf src=”https://hart-leers.nl/wp-content/uploads/Spoorsingel.pdf”]Spoorsingel [spiderpowa-pdf src=”https://hart-leers.nl/wp-content/uploads/Spoorsingel15.pdf”]Spoorsingel’15

Op het vers gelegde fietspad prijkt een standvaste lantaarnpaal die van geen wijken weet. Kennelijk de enige paal die niet in het nieuwe plaatje past. Overleg met de afdeling bracht uitsluitsel: de palen verdwijnen binnenkort omdat de nieuwe middenberm van geheel vernieuwde verlichting voorzien wordt.

Het fietspad is overigens nog niet officieel in gebruik en ook nog niet volledig af, verzachtende omstandigheden dus. Desalniettemin levert het beeld van deze standvaste lantaarnpaal, bijna midden op het nieuwe fietspad, de nodige gefronste wenkbrauwen op waarbij menigeen een lach niet onderdrukken kan.

Ruim 12 miljoen Euro investeerde de gemeente Heerlen inmiddels in het verwerven, beheer en onderhoud, van deze rij panden. Panden die allen sloop te wachten stond zo begreep Hart-Leers tijdens een gemeentelijke discussie die hierover, alweer enige tijd geleden, gevoerd werd. Een miljoeneninvestering met het oog op uitbreiding. Een plan dat nadien afgeblazen werd: hoge kosten, zonder resultaat. Tenminste als blijvende verloedering en verpaupering niet als resultaat beschouwt word.

‘Men hoopt nu erop dat het Maankwartier als magische ‘Phoenix’ de hele buurt zal laten herrijzen. Echter voordat een mogelijke realisatie van het Maankwartier af is zitten we op z’n vroegst in 2016 zo meldt diezelfde memo’.

Ook op dit dossier heeft het ’toverwoord’ creatieve industrie vat gekregen. De gemeente Heerlen oppert namelijk om indien panden op de Spoorsingel beschikbaar komen deze tijdelijk beschikbaar te stellen voor de huisvesting van creatievellingen. Terwijl even verderop, in het ruim 40.000 m2 groot omvattende (voormalige) CBS gebouw dit inmiddels (sinds begin oktober jl.)
praktijk is. Betaalbare ruimte te over aldaar. Of de Heerlense creatieve industrie groot genoeg blijkt om alle inmiddels ervoor beschikbare leegstand te (kunnen) vullen zal de tijd leren…

Aan de andere kant van de ‘Phoenix’ Maankwartier voltrekt zich inmiddels eenzelfde scenario: alsmaar vooruit schuiven. De rij verpauperde en verloederde leegstaande panden aan de Stationstraat, het plan Lux Luna, verkeert immers al jaren in geen enkele vooruitgang. Een bouwvergunning blijkt (nog steeds) niet aangevraagd een ook een bouwplan ontbreekt naar verluidt.

Leegstand, verpaupering en verloedering manifesteert zich al geruime tijd prominent middenin het hart van de Parkstad. Het ‘kloppende stadscentrum’ zoals vele stukken het betitelen. Een gegeven dat, in plaats van alsmaar vooruitschuiven, aanpak vereist!