‘Woedend en geschokt’ is het Sociaal Historisch Centrum voor Limburg. Men spreekt over een regelrechte culturele wandaad.
Met het zonder enige (voor)bespreking vernietigen van 270 meter archiefstukken van 8 bekende Limburgse architecten zet het voormalige Heerlense stadsarchief zich negatief in de kijker.
Hoe kon zoiets gebeuren?
Onlangs opende de overzichtstentoonstelling van de uit Heerlen afkomstige architect Wiel Arets in het Schunck* Glaspaleis, Heerlen draagt ook architect Frits Peutz op handen.
Middenin de zelf uitgeroepen, miljoenen Euro’s verslindende, ‘culturele lente’, die de stad volgens insiders, momenteel beleeft pleegt ‘Heerlen’ een culturele wandaad klinkt het.
Hoe kon zoiets gebeuren?
De Limburgse kranten en de provinciale radio L1 brachten vandaag berichten over deze archiefvernietiging naar buiten. Hart-Leers wil van de verantwoordelijk wethouder weten of Rijckheyt ook andere archiefstukken vernietigde.
Zo ja, welke? Ook de basis waarop (en de wijze van overleg hierover) waarop men tot het vernietigen van archiefstukken overgaat moet snel duidelijk worden.
Een archief is er immers om iets te bewaren en er vervolgens op een later tijdstip uit te putten en niet om, wellicht in tijden van plaats- (en/of geld?)gebrek, kennelijk willekeurig en zonder enig overleg ‘op te schonen’.