Als derderangs raadslid in een bananenrepubliek…

Je informeert naar de kosten van een extern ingehuurd projectleider (project Maankwartier) en zet dat netjes op papier. Burgemeester en wethouders maken er een anders soort vraag van -zonder je daarover te informeren- en… na lang wachten volgt het antwoord ‘dat je moet (af)wachten’.

Kennelijk kent de gemeente Heerlen diverse soorten raadsleden. Diegenen die prompt geholpen worden, diegenen waar het allemaal ietsje langer voor duurt en diegenen die constant met een kluitje het riet ingestuurd worden en die men ‘t zo -m o e i l i j k- mogelijk maakt. De titel voor een boek lijkt geboren: ‘Als derderangs raadslid in een bananenrepubliek…’

Laat ik het volgende (uit een antwoordbief van 6 oktober jl. van burgemeester en wethouders) citeren: ‘Het college legt eind dit jaar het totaaloverzicht aan u voor met betrekking tot de grondexploitatie Maankwartier. De vraag die aan de raad zal worden voorgelegd is in te stemmen met de afsluiting van deze grondexploitatie. Onderdeel van dit voorstel is een samenvatting van de kostenposten waar de projectorganisatie inclusief externe kosten deel van uitmaakt.’

Wat is er zo moeilijk aan om -nu- inzichtelijk te maken wat de extern ingehuurde projectleider Maankwartier tot op heden gekost heeft? Waarom dermate moeilijk doen als het ook makkelijk kan. Of… -en dat is zeer onwaarschijnlijk- heeft deze heer wellicht al die vele jaren geen loon ontvangen en gebeurt dit pas achteraf, moet ‘betaling’ nog plaatsvinden?! Het gaat om ‘het Maankwartier’ en om ‘de gemeente Heerlen’ dus wie weet. Nagenoeg niets lijkt dan ‘onmogelijk’.

Als raadslid ‘ontboden worden’ (iets dat nog niet eerder gebeurde overigens) bij de algemeen directeur/gemeentesecretaris vanwege ‘de toon van vragen’(?!). -Is willen weten wat de kosten van een externe ingehuurde projectleider zijn ‘vreemd’ dan?!- Tja… 

Keer op keer (en dat al jarenlang) blijft informatie uit of duurt het allemaal veel en veel te lang. Informatieplicht in combinatie met de controlerende taak van een raadslid ‘hoort natuurlijk niet bij elkaar’. Toch? Ahum, kuch, diepe zucht… 

De titel ‘Als derderangs raadslid in een bananenrepubliek…’ spreekt boekdelen.