De Oliemolen: Paul en Corriene kwamen voor ‘De Pfaff’ naar Heerlen

We spreken met Paul en Corriene Reesink. Bewoners -en uitbaters- van de Oliemolen aan de rand van het Aambos.

Bij het binnenplein treffen we hen druk in de weer na de verwoestingen door de waterramp die hen afgelopen zomer trof. Alhoewel ‘dik in de 70’ zijn het ware bouwvakkers die gedurende de verstreken maanden eigenhandig bergen werk verzet hebben.

Al 42 jaar woont het ondernemersechtpaar Reesink in Heerlen. Vanuit IJselmonde, bij Rotterdam, startte hun gezamenlijke reis richting Amsterdam (en Veldhoven) om uiteindelijk in Heerlen neer te strijken.

Paul en Corriene, sinds 1965 getrouwd, werd (met een gezin dat 3 kinderen telt) twee zaken bestieren in Amsterdam en Veldhoven ‘wat veel’. Concentreren op een plek -met wonen er bij- was het ideaal. 

Op het moment dat een vertegenwoordiger hen tipte over ‘de Pfaff in Heerlen’ trokken zij erop uit en werd (in 1980) de overname een feit.

‘De Pfaff’ was een bekende naam in onze stad. Op het Emmaplein (nu Pancratiusplein) prominent gelegen tussen winkels als Valderop, Houppermans, Hoppenbrouwers, de ABN Amro bank en ga zo maar door. Totdat het plein van hoofdzakelijk winkels naar horeca verkleurde hadden zij er hun zaak met bovenwoning.

Slupers naaimachines Heerlen, in de volksmond ‘De Pfaff’ genaamd, werd hun 3e eigen winkel.

Paul en Corriene lieten zich ruimschoots informeren en kwamen tot zaken. De behoorlijk oude winkel (1902), met alles erop en eraan, moest gemoderniseerd worden zodat familie Reesink er hun klandizie optimaal zou kunnen bedienen en er ook kon wonen. 

Gaandeweg de jaren verkleurde het Emmaplein naar Pancratiusplein en deed steeds meer horeca zijn intrede waarmee ‘de oude Pfaff’ steeds meer op zichzelf stond. Met het in beeld komen van de Oliemolen, tot toen voor verkoop van Eikenhouten meubelen gebruikt, kwam een prachtig alternatief aanzetten.

‘De Pfaff’ op het Emmaplein werd een groot café (De Kroniek, het huidige Pancraat) en de familie Reesink ging het avontuur met de Oliemolen aan.

Met verhuizing naar de Oliemolen kreeg zij een prachtige nieuwe plek in het eeuwenoude monument. Tevens was er genoeg ruimte om te quilten en voor het patchwork van Corriene. Eigen parkeerruimte en dus geen boetes meer voor klanten die naar de winkel kwamen.

Met een hele berg werk voor de boeg startte allereerst de renovatie van het beoogde winkelgedeelte. Er moest immers brood op de plank. ‘De handel’ mocht niet stilliggen. Ook moest het gezin met 3 kinderen er kunnen wonen. Onder andere alle vloeren werden onder handen genomen. De Oliemolen werd niet alleen een fraaie winkel maar ook een woning uit duizenden.

Met tien jaar ervaring op hun nieuwe plek werd een volgende uitdaging aangegaan en kwam een droom uit. De Oliemolen werd Bed and Breakfast. Een schot in de roos met veel waardering tot gevolg. 

Toen zij aan de televisieserie (omroep Max) B&B deelnam werd De Oliemolen prominent eerste en liet collega’s uit Vijlen en Maastricht achter zich.

De winkel en B&B vulden elkaar aan. Met de winkel inmiddels gesloten en ‘beiden met pensioen’ kreeg de B&B meer aandacht en ruimte. Na het winnen van het televisieprogramma Bed and Breakfast ontplofte de telefoon en vele mails stroomden binnen. Een waar gekkenhuis tot gevolg met lange wachttijden om te kunnen komen logeren.

Nog geen twee jaar later kwam de waterramp die Limburg de afgelopen zomer hevig trof. Paul en Corriene verlieten zwemmend hun woning en zagen hun levenswerk aan het water ten prooi vallen.

De een na de andere televisie- en radiozender stond op de stoep. Diverse kranten en andere gedrukte media losten elkaar af. Van de ooit zo prachtige Oliemolen bleef een hele hoop werk met bergen modder en nattigheid en een nagenoeg totaal vernield interieur dat in vele jaren met veel liefde bijeen gebracht was.

Corriene had, als geluk bij een ongeluk, samen met de kinderen (op latere leeftijd dus) het zwemdiploma gehaald. Mocht hen iets overkomen dan wilde zij, in zo’n geval, niet kijkend aan de kant staan. Dat zwemdiploma liet haar samen met Paul hun woning uit zwemmen.

Met, van meet af aan, de telefoon hoog en droog boven zich ontsnapte zij het water via het raam aan de voorzijde. De telefoon kon uiteindelijk niet mee en dus legde Corriene ‘m op de bank die voorbij dreef. Daags erna vond ze ‘m op het bankstel terug en kon, gelukkig, weer makkelijk contact hebben via zowel telefoon als iPad. De iPad van Paul overleefde de nattigheid niet.

Hun hele leven staat sindsdien op z’n kop. Alles wat in vele jaren opgebouwd werd was aan nattigheid ten onder gegaan. 1.85 tot twee meter water deden hun verwoestende werk.

Het water kwam zelfs later nog eens terug zodat zelfs een tweede overstroming niet aan hen voorbij ging.

Vanuit een politiewagen omhult met aluminiumdeken ontfermden buren zich over hen. Na een eerste opvang bij de gemeentewerken op de Molenberg ging het later naar Rolduc. Vervolgens gingen schoonmakers rigoureus te werk en verdwenen veel geliefkoosde herinneringen enmasse in de vuilcontainer. 

De renovatie is inmiddels gelukkig gestart. Vanwege ‘t vele vocht duurt het drogen echter lang en moet dat eerst gebeuren. 

Graag wil de familie Reesink snel weer normaal kunnen wonen in hun Oliemolen. Met een hele kluif werk voor de boeg slaan zij zich er als kanjers doorheen. 

Slachtofferhulp was uiteindelijk diegene die hen echt goed verder hielp en ervoor zorgde dat er geld kwam om aan de slag te kunnen. Zij boden hulp en redding in een tijd dat het hele leven op de kop staat besluiten Paul en Corriene.

Met steun van Paul is Corriene verkiesbaar voor de Heerlense gemeenteraad. Hart-Leers is er hartstikke trots op Corriene als een van onze kanjers te mogen presenteren.