Met deze pakkende uitdrukking beschreef een stadsgenoot precies wat momenteel op de Geleenstraat gebeurt. De sfeervolle gebakken stenen worden verruilt voor grijze betonnen bestrating. Grijs en kleurloos terwijl in hartje Hoensbroek daarentegen juist het grijze en kleurloze verruilt word voor sfeervolle gebakken (en kleurrijke) steen. Stoeptegelpolitiek?
Eenieder die denkt dan ruilt men de Heerlense stenen vast en zeker met de Hoensbroekse bestrating heeft het mis. De gebakken Heerlense klinkers worden (door de aannemer) verkocht terwijl de betonnen klinkers (waarschijnlijk) niet verkocht geraken en als bouwpuin eindigen.
Ruim 1,2 miljoen euro kost de momentele investering in de Geleenstraat. Het moet er vlak en toegankelijk worden. Had dat niet simpeler (en goedkoper) gekund door de bestaande bestrating aan te passen en ter plekke her te gebruiken?