Woensdagavond jongstleden vond een reguliere raadscommissievergadering plaats. De vergadering startte om 18 uur maar moest om 20 uur -hoe dan ook- stoppen. De raadszaal was vanaf dat moment immers voor gebruik door een andere raadscommissie voorzien. Gevolg: vergaderen in maximaal een termijn, de agenda niet af krijgen en amper een uur voor het beslismoment -de raadsvergadering van woensdagavond aanstaande- willen vervolgen. Te gek voor woorden? Inderdaad.
Als een van de weinigen (waarschijnlijk zelfs als enige) maakte Hart-Leers uitdrukkelijk bezwaar tegen het feit dat men diverse agendapunten slechts in een termijn wilde behandelen. Gebruikelijk en noodzakelijk zijn immers twee termijnen.
Toen gaandeweg 20 uur in zicht kwam besloot de raadscommissie (in het bijzijn van de wethouders) de vergadering dinsdagavond te zullen voortzetten. Kort nadien volgde echter een gemeentelijk mailtje dat dit niet zou kunnen… Wat bleek? De wethouder is ‘met vakantie’ en zal dan niet aanwezig kunnen zijn.
De vervolgens voor de raadsvergadering voorbereidende raadscommissievergadering een uur (!) voor de start van de reguliere raadsvergadering (woensdag aanstaande) te laten plaatsvinden is een voorstel met vele haken en ogen. Hoe kan men dan, zo kort voor het beslismoment, bijvoorbeeld ‘nog zaken uitzoeken’ (indien nodig), hoe kan ingewonnen informatie met collega politici (en anderen) gedeeld en besproken worden voordat -tijdens de raadsvergadering- besluiten worden genomen?
‘Haastige spoed is zelden goed’ wees zich al diverse malen in politiek Heerlen uit. ‘Een uurtje’ voor aanvang van de raadsvergadering nog commissiestukken moeten bespreken – stukken die dan reeds lang en breed besproken zouden moeten zijn- zien wij helemaal niet zitten. De wegens tijdsgebrek afgebroken vergadering dinsdagavond hervaten was -wat ons betreft- de uiterst werkbare variant…