Hart-Leers wees echter op het feit dat het simpelweg niet kan en mag en de verantwoordelijk minister het niet ziet zitten. Wat gebeurde vervolgens tot op heden: alles bleef zoals het was. Dat had eenieder natuurlijk van te voren kunnen weten, tenminste: als men niet alleen de wet maar ook de brieven van de minister erop nageslagen had.
De vraag blijft wat je feitelijk met het legaal verbouwen van wiet voor coffeeshops oplost. Hoeveel wiet wordt via coffeeshops verkocht en welk gedeelte gaat op een andere manier ‘richting eindgebruiker’. Als je thuiskwekerijen wil laten afnemen omdat zij gevaar opleveren omdat er onder andere illegaal stroom kan zijn afgetapt of anderzijds brandgevaarlijke situaties ontstaan moet je dan niet alle wietkwekerijen -ook die voor niet coffeeshops dus- legaliseren vraagt Hart-Leers zich hardop af.
Als alleen de kweek voor coffeeshops legaal wordt zal illegale kweek vast en zeker blijven bestaan. Immers: er blijft een wietmarkt buiten de coffeeshop en ook export van wiet gebeurt dan nog steeds. Kortom: zou de hele wietdiscussie er niet om moeten gaan of en hoe alle wietkweek te legaliseren?
Nu de huidige discussie slechts een gedeelte van het probleem aanpakt is en blijft het de vraag of het oplossen hiervan zoden aan de dijk zet. Antwoord op die vraag lijkt er op dit moment nog niet te zijn…