Na de, van meet af aan met enkele duizenden vierkante meters leegstaande, gerenoveerde Hoppenhof opende het Maanplein als deel van het Maankwartier.
Omdat dit ondertussen een jaar of tien geleden is vierden bewoners feest.
Is 10 jaar Maanplein een feestje waard?
Naar woningen/woonruimte is, al zeer geruime tijd, veel vraag. Er is immers al lange tijd een tekort aan woonruimte. Dat de woningen in het Maankwartier ook snel vulden is dus nogal wiedes.
Je zal er vast en zeker fijn kunnen wonen. Daar gaat het echter aan gaande het Maanplein niet om.
Waar het wel om gaat zijn alle beloftes en toezeggingen rondom/over het Maankwartier. Werden deze nagekomen, kwamen ze uit?
Wie zet al die beloftes en toezeggingen eens op een rijtje, sla de bijna euforische krantenberichten en nieuwsuitzendingen er eens op na, en trekt dan een conclusie? Belofte maakt schuld.
Heerlen trok zelf in het Maankantoor aan het plein. De stad betaalde er miljoenen te veel voor (staatsteun) en verkocht het later onder de waarde, wederom miljoenen verlies dus, voor gebruik door de belastingdienst die aan de andere kant van de weg gevestigd is.
De ‘grote Jumbo supermarkt’ werd kleiner en kleiner totdat deze stopte. Ook de Action onder het Maanplein zette er een punt achter. De enorme parkeergarage staat merendeels leeg.
Diverse zaken rond het plein starten er maar zijn ondertussen vertrokken. Het kunstwerk Heliostaat vertoonde het ene na het andere mankement en de waterbak bleef leeglopen.
Sociale woningcorporatie Weller verkocht diens commercieel onroerend goed aan het plein.
Er zijn een administratiekantoor, fotostudio en praktijk voor geestelijke gezondheidszorg. Daarnaast werd/worden een speeltuin voor volwassenen en een binnen camping, een groepsaccommodatie voor circa 14 personen, toegevoegd.
Het Maankwartier zou zo’n 50-duizend (!) passanten per dag trekken. Op basis daarvan gingen diverse ondernemers hoopvol van start. Toen het slechts een procent of tien van die 50.000 per dag bleek was de droom snel voorbij…