Het Gasthuis: Heerlen wil nieuwe gemeentelijke drugsopvang per 1 & 2 juni in gebruik nemen

Ondanks dat omwonenden ook vorige week woensdag actief informeerden naar de openingsdatum van de nieuwe gemeentelijke drugsopvang bleef Heerlen hen, ook toen, het antwoord schuldig. Terwijl de gemeente Heerlen vervolgens donderdag en vrijdag gesloten was viel prompt op dinsdagmorgen jongstleden een huis aan huis brief in de brievenbus.  Een brief met de melding dat de stad de drugsopvang op 1 en 2 juni openen wil.

Het communiceren met de buurt loopt -nog steeds- niet van een leien dakje. Met de kaarten kort voor de borst drukt de stad door wat men wil zonder diens oor bij omwonenden te luister te leggen. Plannen en ideeën om de situatie te verbeteren worden stuk voor stuk van tafel geveegd terwijl Heerlen ondertussen stoïcijns doorgaat met diens plan waarmee zij omwonenden een en al ellende bezorgen.

Daar waar men het heeft over, natuurlijk stukken sympathieker klinkende, ‘dak- en thuislozen’ zijn het in praktijk zorgmijders: zwaar verslaafden aan drank en drugs met merendeels grote psychische problemen.

Zou u iets dergelijks ‘naast uw deur’ of in uw woonomgeving willen? 

Gewone burgers worden stelselmatig de dupe van burgers die zich aan god noch gebod houden, erop los leven en door diens gedrag een en al overlast veroorzaken. ‘Jan met de pet’ heeft het nakijken van iets dat notabene met zijn eigen belastingen gefinancierd wordt. Naar verluidt gaan jaarlijks zo’n 5 miljoen (!) rechtstreeks uit de Heerlense gemeentekas om de opvanglocaties die het Leger des Heils in Heerlen bestiert te bekostigen.

Op naar een andere aanpak waarbij ‘Jan met de pet’ resultaten zonder onevenredige lasten ervaart. 

Hoe? Kort en krachtig: verklaar zwaar verslaafden tot patiënt. Verstrek hen het verslavende ‘medicijn’ in een rustige, afgeschermde -en afgelegen omgeving-  (een grote, oude boerderij met volop ruimte?) waar men zonder de dagelijkse run voor drugs naar diens dealer tot rust komen kan en mogelijk, op termijn, weer terug in een normale maatschappij.

Hun ‘medicijn’ is drugs. Verstrek dit onder toezicht met goede begeleiding. Creëer een zo normaal mogelijke situatie en probeer samen ‘af te bouwen’. 

Zonder dagelijkse run naar dealers en jacht naar geld om de verslaving te bekostigen ontstaat een alternatief waarbij drugscriminaliteit -en overlast- afneemt, rust terugkeert en ‘blauw op straat’ ergens anders voor kan worden ingezet dan voor aan verslaafden gerelateerde overlast.

Een mogelijk alternatief? Volgens ons wel. Kwestie van keuzes maken en… doen!